Πορνό από πολλά έθνη

Χαιρετισμούς, συνάδελφοι λάτρεις του πορνό! Όσοι από εμάς αγοράζαμε, βλέπαμε, συλλέγουμε και απολαμβάνουμε πορνογραφία πριν από την εφεύρεση του διαδικτύου ή ακόμα και (γουλιά) πριν από την εφεύρεση της οικιακής μηχανής προβολής βιντεοκασέτας, θα έχουμε από καιρό παρατηρήσει ότι δεν είναι όλες οι χώρες δημιουργούνται ίσοι όταν πρόκειται για την παραγωγή και την εξαγωγή πορνογραφίας για την παγκόσμια διασκέδαση μας. Αλλά έχετε αναρωτηθεί ποτέ γιατί υπάρχει τόση διαφορά;

Η κατάταξη των παγκόσμιων χωρών παραγωγής πορνογραφίας είναι περίπου αυτή:

1. United States
2. Ιαπωνία (πιθανόν να είναι # 1)
3. Διάφορα μέρη της Ευρώπης
4. Αγγλία
5. Χώρες που διοικούνται επίσης
6. Όλοι οι άλλοι (καθόλου εμπορική / εξαγωγική παραγωγή)

Υπάρχουν πολλοί περίπλοκοι νομικοί και πολιτιστικοί παράγοντες που εξηγούν όλες τις διαφορές, και όσο πιο προσεκτικά κοιτάτε μια χώρα, τόσο πιο περίπλοκα γίνονται τα πράγματα. Αλλά οι λόγοι συνήθως συνοψίζονται στη νομική λογοκρισία και την πολιτιστική/θρησκευτική ευφυΐα, που δεν αλληλεπικαλύπτονται πάντα, ακόμη κι αν αυτός είναι συνήθως ο τρόπος για να στοιχηματίσετε.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες, για παράδειγμα, έχουν μακρά ιστορία λογοκρισίας πορνογραφικού υλικού. Παρόλο που οι διώξεις στις ΗΠΑ για άσεμνη συμπεριφορά έχουν γίνει αρκετά σπάνιες στον 21ο αιώνα, έχουν ασκηθεί διώξεις εναντίον παραγωγών πορνογραφικού υλικού που θεωρούνται υπερβολικά ακραίες ή βίαιες, οδηγώντας σε μια κάπως ορατή επίδραση μετριασμού στο επίπεδο του BDSM και της πορνογραφίας τύπου gonzo που παράγεται στις ΗΠΑ. Είναι επίσης πολύ πιθανό η παραγωγή πορνογραφικού υλικού στις Ηνωμένες Πολιτείες να συγκεντρώνεται σε μερικές από τις πιο φιλελεύθερες πολιτείες, όπως η Καλιφόρνια, όπου οι τοπικοί νόμοι και οι εισαγγελείς είναι σχετικά ανεκτικοί.

Ιστορικά μιλώντας, στο δεύτερο μισό του 20ου αιώνα, το πιο έντονο πορνό που ήταν διαθέσιμο στις Ηνωμένες Πολιτείες προήλθε από τη Δανία, τη Σουηδία, τη Γερμανία και άλλα μέρη στη Βόρεια Ευρώπη, όπου οι νόμοι ήταν (προφανώς) πιο επιτρεπτοί από οπουδήποτε στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μακράν τα πιο γνωστά αποτυπώματα ήταν τα «Color Climax» και «Swedish Erotica», αλλά δεν ήταν τα μόνα. Τα ευρωπαϊκά πορνογραφικά περιοδικά και ταινίες «XXX» και οι γερμανικές ταινίες BDSM ήταν (τουλάχιστον από όσο γνώριζαν οι αγοραστές των ΗΠΑ) οι πιο σαφείς στον κόσμο.

Η Αγγλία λαμβάνει τιμητική μνεία για πολλές δεκαετίες παραγωγής περιοδικών και βίντεο με όχι και τόσο άσεμνο φετίχ, που κυμαίνονται από μαστιγώματα μέχρι λάστιχα, δέρμα, κλύσματα, γυναικεία κυριαρχία, φετίχ με πόδια, παιχνίδια με πόνυ και πολλά άλλα. Πάντα μαστιζόμενη από διώξεις για άσεμνη συμπεριφορά, η βρετανική πορνογραφία δεν ήταν ποτέ γνωστή για την άσεμνη φύση της. Αλλά για την ποικιλία των φετίχ , οι Βρετανοί ξεπερνιούνται μόνο από τους Ιάπωνες. Παραδόξως, οι Αυστραλοί και οι Καναδοί δεν παρήγαγαν ποτέ (ή τουλάχιστον, δεν εξήγαγαν ποτέ) κανένα πορνό που να αξίζει να αναφερθεί.

Στα τέλη της δεκαετίας του 1980, καθώς οι συλλέκτες anime και manga άρχισαν να ανοίγουν εμπορικούς διαύλους σε όλο τον Ειρηνικό μεταξύ της Ιαπωνίας και (κυρίως) της Καλιφόρνια, άρχισε να αναδύεται στη συνείδηση ​​του Αμερικανού καταναλωτή πορνό ότι υπήρχε ένα ολόκληρο σύμπαν από βαθιά kinky ιαπωνικό πορνό θαμμένο πίσω από το γλωσσικά και πολιτιστικά και εμπορικά και γεωγραφικά εμπόδια. Το BDSM τόσο άτακτο όσο οτιδήποτε έχει δει ποτέ σε ένα δερμάτινο κλαμπ του Βερολίνου, κάθε είδους διαστροφή και συστροφή που μπορεί να φανταστεί μια κουλτούρα βασισμένη στην ντροπή, cosplay και φετίχ πορνό κάθε είδους που μπορεί κανείς να φανταστεί και πολλών ειδών που δεν είχε ποτέ ποτέ φανταστεί εκτός Ιαπωνίας. Σίγουρα, στην αρχή ήταν κυρίως φήμες και υπονοούμενα, αλλά καθώς το Διαδίκτυο άνοιξε πραγματικά τα τελευταία εμπόδια στα τέλη της δεκαετίας του 1990, η αλήθεια σε όλο της το kinky μεγαλείο εξερράγη στην παγκόσμια σκηνή:

Ήταν πάντα εκεί. Το vintage ιαπωνικό πορνό είναι πολύ δημοφιλές. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που εφηύραν το πορνό με πλοκάμια τον 17ο αιώνα!

Δείτε επίσης οποιοδήποτε τυχαίο τεύχος του Kitan Club από τη δεκαετία του 1950:

Από εκεί και πέρα, οι παγκόσμιες πηγές πορνογραφίας μειώνονται μάλλον γρήγορα. Μερικές χώρες όπως η Ταϊλάνδη είναι γνωστές για το τρανσέξουαλ πορνό τους και πράγματι μικρές ποσότητες πορνό διαφεύγουν από μια αρκετά μεγάλη χούφτα χώρες σε όλη την Ασία. Υπάρχει ένα κομμάτι σχετικά ήμερο υλικό από το Μεξικό και τη Βραζιλία, λίγο περισσότερο από την Ισπανία και ένα μικρό κομμάτι από τη Νότια Αφρική. Γενικεύοντας άγρια, φαίνεται ότι σε χώρες της Νότιας Ευρώπης και της Νότιας Αμερικής όπου η Καθολική Εκκλησία ήταν ιστορικά κυρίαρχη, η παραγωγή πορνό σε κάθε είδους ρητή και εμπορική κλίμακα δεν ήταν ποτέ δυνατή ή πρακτική. και στις περισσότερες μουσουλμανικές χώρες είναι προφανώς εντελώς αδύνατο ή/και αδιανόητο.

Η Ανατολική Ευρώπη ήταν μια ειδική περίπτωση. Ο κομμουνισμός σοβιετικού τύπου, για ιδεολογικούς λόγους που δεν μου ήταν ποτέ σαφείς, ήταν εξαιρετικά σεμνότυφος. Δεν υπήρχε ποτέ σοβιετική πορνογραφία, και ούτε πολλά από καμία από τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης «πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα». (Η Κόκκινη Κίνα, επίσης, φαίνεται να ήταν σε μεγάλο βαθμό απαλλαγμένη από πορνογραφία. Υπάρχει άφθονη πορνογραφία στην κινεζική γλώσσα στο διαδίκτυο τώρα, αλλά ομολογώ σχεδόν πλήρη άγνοια για το πού παράγεται, ανάμεσα στους πολυάριθμους λοβούς της παγκόσμιας κινεζικόφωνης κουλτούρας.) Αλλά μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, υπήρξε μια έκρηξη πορνογραφικής δημιουργικότητας σε όλη την Ανατολική Ευρώπη και στη Ρωσία. Ο συνδυασμός μιας αδύναμης οικονομίας και πανέμορφων Σλάβων μοντέλων δημιούργησε μια μίνι έκρηξη πορνογραφίας. Αλλά δεν υπήρχε παράδοση πορνογραφικής δημιουργικότητας, και ειδικά στο BDSM, μερικές από τις παραγωγές ήταν γελοία κακές, με τα μοντέλα ιδιαίτερα «να μην ασχολούνται με αυτό». Με την πάροδο του χρόνου, οι δεξιότητες παραγωγής έχουν βελτιωθεί σε μερικές χώρες και κάποια πολύ καλή πορνογραφία συνεχίζει να ρέει. Αλλά σε άλλες χώρες (συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας) η παραγωγή πορνογραφίας φαίνεται να έχει στερέψει ξανά. Υποθέτω ότι αυτό έχει να κάνει με την επιστροφή της αυταρχικής κυβέρνησης σε συμμαχία με την Ορθόδοξη θρησκεία, αλλά απλώς εικάζω. Το μόνο που ξέρω σίγουρα είναι ότι δεν βλέπω πλέον πολύ εμπορική πορνογραφία να ρέει από τα στούντιο της Μόσχας και της Αγίας Πετρούπολης όπως συνέβαινε πριν από δώδεκα χρόνια.

Ευχαριστώ που ήρθατε μαζί μου σε αυτήν την ανεμοστρόβιλη περιοδεία των πηγών πορνογραφίας στον κόσμο!