चिकट चेहरे सह सह फवारणी केली

तुमच्या मैत्रिणीवर अलीकडे व्यवस्थित 'अॅब-गेस्प्रिट्झ' (ab-gespritzt) झाला आहे का? 'अॅब-गेस्प्रिट्झ' हे १९८० च्या दशकातील, चेहऱ्यावर वीर्य शिंपडण्याच्या कामुकतेवर आधारित एका जर्मन मासिकाचे नाव आहे, ज्याने या पोस्टसाठी जुने पॉर्न फोटो पुरवले आहेत. मी त्या शीर्षकाचे अचूक भाषांतर करू शकत नाही, क्षमस्व. पण त्याचे मूळ इंग्रजीमध्ये 'स्प्रिट्झ' (spritz) असे आले आणि त्याचा अर्थ, अपेक्षेप्रमाणेच, 'फवारणे', 'शिंपडणे' किंवा 'उडवणे' असा होतो.

एक गोष्ट तुमच्या लगेच लक्षात येईल. या फोटोंमधील चेहऱ्यावरचे वीर्य प्रचंड घट्ट, मोठे आणि चमकदार पांढरे आहे. आणि ते वीर्य अनेकदा युद्धरंग किंवा पावडर कोकेनप्रमाणे समांतर रेषांमध्ये पसरलेले असते. जर हे सर्व अशक्य, असंभव किंवा खरे वाटण्यापलीकडचे वाटत असेल? तर त्याचे कारण असे आहे की ते कदाचित तसेच आहे.

मला निंदक बनायचे नाही. सत्य राहते: वीर्य छायाचित्रण करणे कठीण आहे. ते पातळ आहे, ते वाहते आहे, ते अर्धपारदर्शक आहे. परिपूर्ण प्रकाशापेक्षा कमी प्रकाशात, जिझ उठू शकते आणि अदृश्य होऊ शकते. सर्वात प्रभावशाली पॉर्नस्टार वाड एका सुंदर गालावर गायब होईल, जोपर्यंत छायाचित्रकार हुशार नाही तोपर्यंत.

एका परिपूर्ण पॉर्न फोटोमध्ये उत्तमरित्या टिपले गेले असले तरी, २० व्या शतकाच्या उत्तरार्धातील पॉर्नोग्राफर्सना एक समस्या होती. पॉर्न मासिकांसाठीच्या रंगीत छपाईला तांत्रिक आणि आर्थिक मर्यादा होत्या. कागद, छपाईची प्रक्रिया आणि वापरलेल्या रंगांवर अवलंबून, कॉन्ट्रास्टमध्ये लक्षणीय घट होऊ शकत होती. ३५ मिमी निगेटिव्हवर चमकदार पांढरा दिसणारा वीर्याचा डाग, तो फोटो न्यूज स्टँडवरील मासिकात येईपर्यंत कधीकधी फिका पडून जायचा.

तुम्हाला पॉर्न, मॉडर्न किंवा व्हिंटेजमध्ये जेन्युइन फेशियल कमशॉट्सचे मेट्रिक फक-टन मिळू शकतात. मी अन्यथा म्हणणार नाही. तुमच्या आवडत्या अश्लील फोटोचा तुमचा आनंद नष्ट करणारा मी निंदक होणार नाही. परंतु मी हे सांगू शकतो: 70 आणि 80 च्या दशकात, बहुतेक मासिक छायाचित्रकार फसवणूक करण्यास तयार होते. त्यांच्यापैकी बहुतेकांकडे चमकदार चिकट पांढऱ्या द्रवाची रेसिपी होती जे ते त्यांच्या मॉडेल्सवर स्क्वॉर्ट बाटलीतून "दृश्य वाढवण्यासाठी" बनवू शकतात.

माझ्याकडे वेगवेगळ्या पाककृती आहेत. पावडर कन्फेक्शनरची साखर, कॉर्न स्टार्च, कॅन केलेला कंडेन्स्ड दूध, कॉर्न सिरप, अंड्याचा पांढरा भाग - ते सर्व वापरले. अनेक पाककृती गुप्त होत्या. प्रत्येक कम-फेशियल फोटोग्राफरचे स्वतःचे होते. ती स्पेशल-इफेक्ट्स स्पेशालिटी होती!

सरतेशेवटी, गोष्टी केल्याप्रमाणे, हे सर्व हाताबाहेर गेले. वेगवेगळ्या फोटोग्राफ्स आणि मॅगझिनमध्ये सर्वात मोठा आणि रसाळ चेहरा कोणाचा आहे यावर स्पर्धा झाली. आणि कदाचित — मी शपथ घेऊ शकत नाही की हे खरे आहे — अश्लील मासिके विकत घेणाऱ्या काही लोकांनी ते पाहत असलेल्या पांढऱ्या गुपच्या अवास्तव स्मीअर्सचा वापर करण्यास सुरुवात केली. पोर्नोग्राफर चेहऱ्याच्या-कमशॉट्स स्पेशल-इफेक्ट शस्त्रास्त्रांच्या शर्यतीत संपले होते जे कोणालाही नको होते? हे नक्कीच मला तसे दिसते.

हे फोटो आम्ही त्या दिवसात काही मासिकांमध्ये पाहिलेल्या हास्यास्पद टोकापासून खूप लांब आहेत. इथले चिकट चेहरे स्क्वॉर्ट बाटलीने “वर्धित” केले आहेत, त्याबद्दल मला शंका नाही. परंतु ट्रेंडचा अपोथिओसिस येथे दिसलेल्या कोणत्याही गोष्टीपेक्षा जास्त पांढरा आणि ओला होता. माझ्या मते, जपानी लोकांनी या प्रक्रियेत बुक्काकेचा शोध लावत गोष्टी सर्वात दूरवर नेल्या.

अलिकडच्या वर्षांत, चिकट पिचकारीच्या बाटल्या जवळजवळ नाहीशा झाल्या आहेत. प्रकाशयोजना अधिक चांगली झाली आहे, कॅमेरे अधिक चांगले झाले आहेत, आणि डिजिटल फोटो एडिटिंगमुळे नैसर्गिक वीर्याच्या दृश्य सादरीकरणावर अधिक नियंत्रण मिळते. शिवाय, आता पॉर्न निर्मितीमध्ये स्थिर छायाचित्रांचा फार मोठा वाटा राहिलेला नाही; मूळ स्वरूप व्हिडिओ आहे, ज्यात पिचकारीची बाटली विश्वासार्हपणे हाताळणे अधिक कठीण असते. आज तुम्हाला दिसणारे वीर्याने माखलेले चेहरे हे खरे असण्याची शक्यता खूप जास्त आहे!