Kiedy gwałt był komiczny

Ostatnio, przeglądając archiwum „zabawnych” komiksów, uderzyło mnie, jak często i z jaką łatwością gwałt był oferowany jako temat, fabuła czy puenta. Nie były to retro komiksy o jaskiniowcach z mrocznych lat 50., nie! To był materiał z końca XX wieku, sporządzony w latach 90., głównie w oświeconej Europie. Sporządzony i napisany po wynalezieniu feminizmu. A jednak wciąż to samo: gwałt jako środek uwodzenia, gwałt jako sport dla widzów. Gwałt jako zabawne nieszczęście, które rozśmiesza postronnych widzów w komiksie, zachęcając czytelników do wspólnego śmiechu. Gwałt jako pies (czasem dosłownie!) w historii o kudłatym psie.

To drażniące i niekomfortowe widzieć cały ten humor o gwałcie, patrząc wstecz z naszej perspektywy w erze #MeToo. Jeśli myślisz, że zmiana społeczna nie następuje, pomyśl jeszcze raz. Taka sztuka po prostu nie powstaje dzisiaj. Odkryliśmy lepsze żarty; znaleźliśmy rzeczy, z których można się śmiać, które nie koncentrują się na bólu i traumie. Tak, nadal jest kilku komików — szczególnie w świecie stand-upu — którzy są ideologicznie oddani żartowi o gwałcie i swojemu „prawu” do opowiadania go jako kwestii wolności słowa. I, jasne. Mają to prawo. Ale oni już nie są zabawni — ani ci komicy, ani ich żarty o gwałcie w stand-upie, ani ci komicy skupiający się na gwałcie. A to duża zmiana jak na jedno pokolenie.

Przejdźmy do konkretów. Przyjrzyjmy się niektórym z tych komiksów o gwałcie. W dzisiejszym wpisie wykorzystam komiksy narysowane przez Dany'ego, płodnego europejskiego rysownika komiksowego. (Dany jest chyba najbardziej znany, wraz z wieloma innymi rysownikami, z długoletniej serii komiksowej zatytułowanej „ Rooie Oortjes ”).

Powyższy komiks wykorzystuje motyw gwałtu, aby obejść pewne stare postawy dotyczące kobiecej przyzwoitości seksualnej. Ona nie powinna być bezpośrednia, nie powinna „tego chcieć”, nie może po prostu powiedzieć „Chodź tu i mnie pieprz, ty seksowna bestio!” Więc podkreśla, jak bardzo jest podatna na gwałt, próbując uwieść nieświadomego faceta, z którym jest, aby zwracał na nią więcej uwagi niż na krajobraz morski. Uważam to za bardziej smutne niż zabawne.

W następnym przykładzie poznajemy pewnego rodzaju artystę podrywu. Nie sądzę, żeby dosłownie groził gwałtem, ale wyraźnie jest obrzydliwy, wspominając o tym, gdy próbuje wciągnąć seksowną laskę do swojego samochodu na seks:

Kolejny komiks to ostatni kadr z sekwencji opowiadającej o mężu i żonie odwiedzających zoo. W niepokazanych fragmentach mężczyzna bardzo celowo zmusił żonę do wejścia do zagrody dla goryli, gdzie zostanie porwana przez napalonego goryla. Teraz, kiedy już tam jest, spójrzcie tylko na ten rozbawiony uśmieszek na jego twarzy! Uważa za zabawne , że małpa gwałci jego żonę, jednocześnie ją drażniąc:

To gwałt przez pełnomocnika jako zemsta za odrzucenie seksualne. Kogo to śmieszy? W 2019 roku jedynymi ludźmi, którzy uważają to za śmieszne, są faceci, którzy mają niezdrową relację ze słowem „nie”. Może incele? Ale dwadzieścia lat temu, kiedy komiksy takie jak ten były mainstreamowe, to była codzienna hardy-har-har fare!

Najlepsze (przez co mam na myśli najgorsze) zostawiłem na koniec. Ten komiks mnie fascynuje, bo kiedy go zobaczyłem, natychmiast go rozpoznałem. Ten mem krążył w mojej młodości jako sprośny „żart”, przez co mam na myśli rodzaj seksualnej fantazji, opowiadanej ustnie jako krótka historia przygodowa z udziałem Indian i kowbojów, z puentą, która miała być zabawna. Po raz pierwszy usłyszałem go jako nastolatek w latach 1980., ale ktoś spisał długą i niezwykle brutalną wersję w erze Usenetu i umieścił ją na alt.sex.stories . We wszystkich swoich różnych formach, sedno historii dotyczy kobiety schwytanej przez złoczyńców, rozebranej, związanej i wykorzystanej, tylko po to, by złoczyńcy zostali przepędzeni przez przybycie domniemanego wybawcy. Dziękuje mu z wielką ulgą, tylko po to, by zaczął zdejmować spodnie, gdy z żalem mówi jej: „To nie jest twój szczęśliwy dzień”.

Najlepsza komedia polega na wyśmiewaniu potężnych. Większość dowcipów o gwałcie jest na odwrót: kiedy gdzieś w dowcipie pojawia się ofiara gwałtu, nieuchronnie zaczynamy się śmiać z czyjegoś bólu lub bezsilności, przynajmniej częściowo. Ale ten komiks? Skupia się na tej bezsilności, czyniąc ją główną ideą. Ha ha, ona jest kompletnie bezradna i (dosłownie) skończona!

Może kiedyś było to zabawne, ale czasy się zmieniły. I cieszę się.