Lesbijki i ich strap-ony

Ludzie wytwarzają dildo od co najmniej trzydziestu tysięcy lat. W literaturze greckiej sprzed 2300 lat pojawiają się wzmianki o kobietach, które grupowo kupowały dildo. Nie wiemy dokładnie, kiedy kobiety zaczęły przypinać dildo do krocza, aby cieszyć się penetracją bez mężczyzny, ale przypuszczam, że stało się to wiele tysięcy lat temu. To starożytna technologia przyjemności!

Sama po raz pierwszy zetknęłam się z ideą lesbijskiego seksu z użyciem dildo w "My Secret Garden" , przełomowej książce z 1973 roku, zawierającej fantazje seksualne, które autorka Nancy Friday zebrała w licznych wywiadach w stylu antropologicznym. Najwyraźniej trudno mówić o fantazjach seksualnych bez ujawniania swoich rzeczywistych praktyk seksualnych. Mówię o tym, ponieważ " My Secret Garden" jest pełen kobiet opisujących to, co robiły w łóżku w tamtych czasach, jako swego rodzaju kontekst do rozmowy o swoich fantazjach seksualnych. Oto Marion, lesbijka butch, opowiadająca o tym, jak używa swojego dildo:

Mam rodzaj paska. Wokół mojej talii i w górę na ramiona, krzyżując się z tyłu, a następnie w dół pod moim tyłkiem i ponownie wraca do paska. Zrobił to dla mnie producent sandałów. Więc dildo jest naprawdę zakotwiczony w dół i na miejscu. To znaczy, jest sztywny.

Słuchaj, rozmawiasz z każdym facetem i pierwszą rzeczą, którą on chce wiedzieć, czy sprawił, że dziewczyna przyszła? To jest ich znak męskości. Właśnie o to się martwią. Ale ja i mój dildo mogę sprawić, że każda dziewczyna przyjdzie, za każdym razem. To prosta biologia. Mężczyźni mają ten interes, nawet nie rozumieją. Aby dostać się głęboko do środka. Siać ziarno. To jest biologia. Okay, jestem butch, jestem też kobietą. Rozumiem łechtaczkę. Nie mam ochoty zagłębiać się w kobietę. Może konkuruję z mężczyznami. A może nie chcę po prostu poddawać się biologii. Ale nie obchodzi mnie zagłębianie się głęboko. Wiem o sobie i nigdy nie zapominam, że łechtaczka jest tam, gdzie jest.

Zauważ, że Marion musiała zaprojektować swój własny pas na pasek, a następnie wykonać go na zamówienie, aby uzyskać jakość i funkcjonalność, jakiej chciała i potrzebowała. Jedną rzeczą, która zawsze mnie zadziwia w porno z tamtej epoki, jest prymitywna natura zabawek erotycznych. Zawsze są źle zaprojektowane i wykonane z podejrzanie wyglądającego plastiku, którego nie da się właściwie wyczyścić. Postęp technologiczny był bardzo łaskawy dla innowacji w dziedzinie zabawek erotycznych!

Jako heteroseksualny facet, najwyraźniej nie mam zbyt dużego osobistego wglądu w rzeczywiste lesbijskie praktyki seksualne. Jak mawiali za czasów mojego dziadka: „Wiem tylko to, co widziałem w humorystycznych gazetach”. Co więcej, wiem, że istnieje wyraźne niebezpieczeństwo w czerpaniu jakichkolwiek wrażeń z porno – współczesnego czy vintage – stworzonego dla mężczyzn. Jedną z rzeczy, które najbardziej lubię w vintage pornografii, jest wgląd, jaki daje w praktyki seksualne i erotyczne koncepcje poprzednich pokoleń. Ale porno tworzone dla męskiego spojrzenia to porno zaspokajające męskie fantazje seksualne o lesbijkach. Na ile pokrywałoby się to z autentycznymi doświadczeniami lesbijek z tej samej epoki, jest w najlepszym razie niepewne.

Dla mnie to jednak nie ma znaczenia. Takie porno jest interesujące, nawet jeśli mówi nam tylko o tym, jak mężczyźni fantazjowali o lesbijkach w tamtych czasach. Magazyny porno, które kupowali i do których się masturbowali, wiele o tym mówią!

Można śmiało powiedzieć, że jaskrawe sceny lesbijskich trójkątów i przegrzanych orgii lesbijskich od ściany do ściany wymyślili głównie męscy pornografowie, którzy chcieli sprzedać magazyny. To, co wiem (lub wyobrażam sobie, że wiem) o seksualności lesbijek, to to, że lesbijki są, jeśli w ogóle, nieco bardziej konserwatywne seksualnie niż pary heteroseksualne. Nie twierdzę, że trojaczki napalonych lesbijek nie istnieją, mówię tylko, że zdarzają się być może rzadziej, niż sugerują nam stare magazyny porno „lesbijskie”.

Mam też wrażenie, że wiele lesbijek nie jest specjalnie zainteresowanych inscenizacją idealnego symulakrum heteroseksualnego seksu penetracyjnego. Spotkałam niejedno, które postrzegają lesbijski styl życia jako wyzwolenie od penisa, a nie pretekst do jego celebrowania. Nawet gdy zakładają dildo, mogą — jak Marion — „nie dbać o głębokie wejście”. To wywołuje niepokój u mężczyzn, którzy chcą myśleć, że kobiety nie mogą żyć bez penisa i że lesbijki muszą za tym tęsknić. Podejrzewam, że dlatego widzimy tak dużo męskiego „lesbijskiego” porno, które stawia „gorącą akcję z dildo” w centrum wyobrażonego doświadczenia lesbijskiego . Podejrzewam, że w rzeczywistości dzieje się tego nieco mniej.