Ścieżka życia Hugh Hefnera [Infografika]

Spoczywaj w pokoju Hugh Hefner

DOSTARCZONE PRZEZ VPORN.COM.

LUBISZ INFOGRAFIĘ? WBUDUJ GO NA SWOJEJ STRONIE INTERNETOWEJ

Po prostu skopiuj i wklej poniższy kod:

 Zobacz pełną wersję (przez Vporn.com )

Ku pamięci Hugh Hefnera, założyciela Playboya, przygotowaliśmy infografikę, która podąża ścieżką życia Hefa.

W zeszłą środę świat obiegła szokująca wiadomość o śmierci Hefa. Miał 91 lat. Więcej o tym wydarzeniu, a także o tym, jak wspominają go gwiazdy porno, możecie przeczytać w artykule, który opublikowaliśmy następnego dnia. Jestem jednak pewien, że wszyscy dobrze znacie tę smutną nowinę.

Moje pierwsze spotkanie z Playboyem jest dość niewyraźne. Miałem chyba 10 lat albo coś. Kiedy jeszcze mieszkaliśmy z rodzicami, dom, w którym mieszkaliśmy, miał kilka strychów. Ten był wyjątkowy, tuż nad garażem i dostępny tylko po drabinie. Z jakiegoś powodu zawsze lubiłem tam spędzać czas. Sam.

Nie do końca to pamiętam, ale w dużych beczkach było mnóstwo piasku, którym lubiłem się bawić i robiąc z tego cały bałagan. Poza tym było mnóstwo płytek, których użyłem do budowy Bóg wie czego. I ich też łamanie.

Zanim znalazłem to specjalne pudełko, prawdopodobnie minął rok lub cokolwiek. Cóż, tam było, pudełko kartonowe, które znalazłem za bałaganem. Każdemu dziecku bardzo pociąga bałagan i bałagan. Nie wiem, o co chodzi, ale nie byłem inny. Zawsze intrygowało mnie, gdy widziałem dużą stertę wszelkiego rodzaju rzeczy. Jednak nigdy nie byłem zbieraczem.

W każdym razie, otworzyłem pudełko i były tam różne rodzaje magazynów ułożone jeden na drugim. Nie miałem pojęcia, o co chodzi i oczywiście wyjąłem górną. Kiedy zacząłem przeglądać strony, okazało się, że jest pełna nagich kobiet.

Będąc w latach, kiedy zacząłem się uczyć, do czego naprawdę mam swojego penisa, oczywiście od razu urosłem. I tak po raz pierwszy natknąłem się na Playboya. Zgadłeś, przez następne miesiące spędzałem popołudnia na strychu, bawiąc się.

To było naprawdę bezpieczne, bo nikt nie mógł cię znaleźć. Nie wspominając o tym, że kiedy ktoś dowiedział się, gdzie jesteś i zanim wstał, wszystko już zostało załatwione. Dla wszystkich bawiłem się piaskiem i kafelkami, ale w rzeczywistości bawiłem się moim dzięciołem.

Ale wtedy wydarzyło się coś tajemniczo dziwnego. Pewnego dnia, kiedy wróciłem do domu ze szkoły i pobiegłem na strych, pudełka już nie było. Ktoś to wziął.

Do dziś nie wiem, kto zabrał pudełko pełne magazynów Playboy . Właściwie nigdy nie próbowałem rozwikłać zagadki, ale jestem pewien, że to był mój ojciec. Kto inny, prawda? A może mój brat też potajemnie wiedział o tym miejscu. Ale on był geekiem i rzadko wychodził z pokoju na zewnątrz.

Mogę tylko powiedzieć, dziękuję tato, że je tam ukryłeś. Nie wiem, kiedy po raz pierwszy miałbym okazję w inny sposób przejrzeć magazyn. Może to jest powód, dla którego zmieniam się w takiego zboczeńca, jakim jestem dzisiaj. Gdyby nie te magazyny Playboya, mógłbym nawet nie być tutaj, pisząc o nich.