Πρόσφατα, ενώ έψαχνα ένα αρχείο με «αστεία» κόμικς, εντυπωσιάστηκα από το πόσο συχνά και πόσο εύκολα προσφερόταν ο βιασμός ως θέμα, πλοκή ή ατάκα. Αυτά δεν ήταν ρετρό κόμικς με ανθρώπους των σπηλαίων από τη σκοτεινή δεκαετία του 1950, όχι! Αυτό ήταν υλικό από τα τέλη του 20ού αιώνα, αντλημένο από τη δεκαετία του 1990, κυρίως από την φωτισμένη Ευρώπη. Σχεδιασμένο και γραμμένο μετά την εφεύρεση του φεμινισμού. Κι όμως, ξανά και ξανά, υπήρχε: βιασμός ως μέσο αποπλάνησης, βιασμός ως άθλημα θεατών. Βιασμός ως η αστεία ατυχία που κάνει τους περαστικούς στο κόμικ να γελούν, προσκαλώντας τους αναγνώστες του κόμικ να γελάσουν μαζί του. Βιασμός ως ο σκύλος (μερικές φορές κυριολεκτικά!) σε μια ιστορία με ένα μαλλιαρό σκυλί.
Είναι ενοχλητικό και άβολο να βλέπεις όλο αυτό το χιούμορ με βιασμούς, κοιτάζοντας πίσω από την οπτική μας γωνία στην εποχή του #MeToo. Αν νομίζετε ότι η κοινωνική αλλαγή δεν συμβαίνει, ξανασκεφτείτε το. Τέχνη σαν αυτή απλά δεν δημιουργείται σήμερα. Έχουμε ανακαλύψει καλύτερα αστεία. Έχουμε βρει πράγματα για να γελάσουμε που δεν επικεντρώνονται στον πόνο και το τραύμα. Ναι, υπάρχουν ακόμα μερικοί κωμικοί - ειδικά στον κόσμο του stand-up - που είναι ιδεολογικά αφοσιωμένοι στο αστείο με τον βιασμό και στο «δικαίωμά» τους να το λένε ως ζήτημα ελευθερίας του λόγου. Και, σίγουρα. Έχουν αυτό το δικαίωμα. Αλλά δεν είναι πια αστείοι - ούτε αυτοί οι κωμικοί, ούτε τα stand-up αστεία τους για βιασμό, ούτε αυτά τα κόμικς που επικεντρώνονται στον βιασμό. Κάτι που είναι πολλές αλλαγές που έχουν συμβεί σε μια γενιά.

Ας γίνουμε πιο συγκεκριμένοι. Δείτε μερικά από αυτά τα κόμικς βιασμού. Για τη σημερινή ανάρτηση χρησιμοποιώ κόμικς που σχεδίασε η Dany, μια παραγωγική Ευρωπαία καλλιτέχνιδα κόμικ. (Η Dany είναι ίσως πιο γνωστή, μαζί με μια ομάδα άλλων καλλιτεχνών, για μια μακροχρόνια σειρά κόμικ που ονομάζεται Rooie Oortjes .)
Το παραπάνω κόμικ χρησιμοποιεί ένα τροπάριο βιασμού για να παρακάμψει κάποιες αρχαίες στάσεις σχετικά με τη γυναικεία σεξουαλική ευπρέπεια. Δεν πρέπει να είναι μπροστά, δεν πρέπει να «το θέλει», δεν μπορεί απλώς να λέει «Έλα εδώ και γάμησε με, σέξι κτήνος!» Υπογραμμίζει λοιπόν πόσο ευάλωτη είναι στους βιασμούς, προσπαθώντας να παρασύρει τον ανίδεο άντρα με τον οποίο είναι να της δώσει περισσότερη προσοχή παρά στο θαλασσινό τοπίο. Το βρίσκω περισσότερο λυπηρό παρά αστείο.
Στο επόμενο παράδειγμα, συναντάμε έναν καλλιτέχνη pickup του είδους. Δεν νομίζω ότι κυριολεκτικά απειλεί με βιασμό, αλλά είναι ξεκάθαρα ανατριχιαστικός αναφέροντάς το, καθώς προσπαθεί να βάλει τη σέξι μωρό στο αυτοκίνητό του για σεξ:

Αυτό το επόμενο κόμικ είναι το τελευταίο μέρος μιας ιστορίας για έναν άντρα και μια γυναίκα που επισκέπτονται έναν ζωολογικό κήπο. Στα σημεία που δεν εμφανίζονται, ο άντρας χειραγωγεί πολύ σκόπιμα τη γυναίκα του ώστε να μπει στο μαντρί των γορίλων, έτσι ώστε να την αρπάξει ο καυτωμένος γορίλας. Τώρα που το έκανε, απλώς κοιτάξτε το διασκεδασμένο χαμόγελο στο πρόσωπό του! Βρίσκει ξεκαρδιστικό το γεγονός ότι ο πίθηκος βιάζει τη γυναίκα του ενώ αυτός την κοροϊδεύει:

Αυτό είναι βιασμός με πληρεξούσιο ως εκδίκηση για σεξουαλική απόρριψη. Ποιος το βρίσκει αστείο; Το 2019 οι μόνοι που το βρίσκουν αστείο είναι οι τύποι που έχουν μια ανθυγιεινή σχέση με τη λέξη «όχι». Ίσως incels; Αλλά πριν από είκοσι χρόνια, όταν τα κόμικς όπως αυτό ήταν mainstream πράγματα, αυτό ήταν καθημερινό σκληρό-χαρ-χαρ fare!
Το καλύτερο (εννοώ το χειρότερο) το άφησα για το τέλος. Αυτό το κόμικ με συναρπάζει, γιατί όταν το είδα, το αναγνώρισα αμέσως. Αυτό το meme κυκλοφορούσε στα νιάτα μου ως ένα πρόστυχο «αστείο», δηλαδή ως ένα είδος σεξουαλικής φαντασίας, που λέγεται προφορικά ως μια σύντομη ιστορία περιπέτειας που αφορά Ινδιάνους και καουμπόηδες, με μια ατάκα που υποτίθεται ότι ήταν αστεία. Το άκουσα για πρώτη φορά ως έφηβος τη δεκαετία του 1980, αλλά κάποιος έγραψε μια μακρά και εξαιρετικά βάναυση εκδοχή της στην εποχή του Usenet και την δημοσίευσε στο alt.sex.stories . Σε όλες τις διάφορες μορφές της, η ουσία της ιστορίας αφορά μια γυναίκα που αιχμαλωτίζεται από κακούς, γδύνεται, δένεται και κακοποιείται, μόνο και μόνο για να διώξουν τους κακούς μακριά από την άφιξη ενός υποτιθέμενου σωτήρα. Τον ευχαριστεί με μεγάλη ανακούφιση, μόνο και μόνο για να αρχίσει να κατεβάζει το παντελόνι του καθώς της λέει με λύπη «Δεν είναι η τυχερή σου μέρα».

Η καλύτερη κωμωδία περιλαμβάνει το να κοροϊδεύεις τους ισχυρούς. Τα περισσότερα αστεία για βιασμό είναι το αντίθετο: με ένα θύμα βιασμού κάπου στο αστείο, αναπόφευκτα καταλήγουμε να γελάμε με τον πόνο ή την αδυναμία κάποιου, έστω και λίγο. Αλλά αυτό το κόμικ; Επικεντρώνει αυτή την αδυναμία, καθιστώντας το όλο θέμα. Χα χα, είναι εντελώς αβοήθητη και (κυριολεκτικά) γαμημένη!
Ίσως να ήταν αστείο, αλλά οι καιροί έχουν αλλάξει. Και χαίρομαι.
2 Σχόλια
Ποτέ! Παρακαλώ βιασμός! Το τραχύ σεξ και το παιχνίδι ρόλων είναι ένα άλλο πράγμα.
φάε πουλί και σταμάτα να είσαι μαλάκας! δεν υπάρχει αστείο αν κάποιος δεν χρησιμοποιείται για γέλιο και τελικά τους πληγώνει !!