Λεσβίες και τα λουράκια τους
Οι άνθρωποι κατασκευάζουν δονητές εδώ και τουλάχιστον τριάντα χιλιάδες χρόνια. Έχουμε ελληνική λογοτεχνία από 2300 χρόνια πριν που παρουσιάζει γυναίκες να πηγαίνουν σε ομάδες για να τους ψωνίσουν. Δεν γνωρίζουμε ακριβώς πότε οι γυναίκες άρχισαν να δένουν δονητές στα καβάλα τους για να απολαύσουν διεισδυτικό σεξ χωρίς άνδρα, αλλά υποθέτω ότι συνέβη πριν από πολλές χιλιάδες χρόνια. Πρόκειται για μια αρχαία τεχνολογία ευχαρίστησης!
Η ίδια συνάντησα για πρώτη φορά την ιδέα του λεσβιακού σεξ με strap-on dildo στο " Ο Μυστικός Κήπος μου" , ένα αποκαλυπτικό βιβλίο του 1973 με σεξουαλικές φαντασιώσεις που η συγγραφέας Nancy Friday συνέλεξε κάνοντας πολλές συνεντεύξεις ανθρωπολογικού τύπου. Προφανώς είναι δύσκολο να μιλήσεις για σεξουαλικές φαντασιώσεις χωρίς να αποκαλύψεις και λίγα για τις πραγματικές σεξουαλικές σου πρακτικές. Το λέω αυτό επειδή το "Ο Μυστικός Κήπος μου" είναι γεμάτο με γυναίκες που περιγράφουν τι έκαναν στο κρεβάτι εκείνη την εποχή, ως ένα είδος πλαισίου για να μιλήσουν για τις σεξουαλικές τους φαντασιώσεις. Ορίστε μια αυτοαποκαλούμενη λεσβία butch ονόματι Marion, που μιλάει για το πώς χρησιμοποιεί το strap-on dildo της:
Έχω ένα είδος λουριού. Περνάει γύρω από τη μέση μου και πάνω από τους ώμους μου, διασχίζοντας την πλάτη και στη συνέχεια κάτω από τον κώλο μου και επιστρέφει ξανά στη ζώνη. Είχα ένα σανδάλι κατασκευαστή για μένα. Έτσι, το δονητή είναι πραγματικά αγκυροβολημένο μέχρι κάτω και στη θέση του. Εννοώ, είναι άκαμπτο.
Κοίτα, μιλάς σε οποιονδήποτε άντρα, και το πρώτο πράγμα που θέλει να ξέρει, Έχει κάνει το κορίτσι να έρθει; Αυτό είναι το σημάδι της ανδρικότητας. Αυτό είναι που ανησυχούν. Αλλά εγώ και ο δονητής μου, μπορώ να κάνω κάθε κορίτσι να έρχεται, κάθε φορά. Είναι απλή βιολογία. Οι άνδρες έχουν αυτήν την επιχείρηση, δεν καταλαβαίνουν καν. Για να μπείτε βαθιά μέσα. Για να φυτέψετε το σπόρο. Αυτή είναι η βιολογία. Εντάξει, είμαι κρεμώδης, είμαι επίσης γυναίκα. Καταλαβαίνω το clit. Δεν έχω αυτή την επιθυμία να πάω βαθιά σε μια γυναίκα. Ίσως είμαι ανταγωνιστικός με τους άντρες. Ή ίσως δεν θέλω να υποχωρήσω στη βιολογία. Αλλά δεν με νοιάζει να πάω βαθιά. Ξέρω για τον εαυτό μου και δεν ξεχνώ ποτέ ότι το clit είναι εκεί που βρίσκεται.
Παρατηρήστε ότι η Marion έπρεπε να σχεδιάσει τη δική της ζώνη με ιμάντα και στη συνέχεια να την κατασκευάσει κατά παραγγελία, προκειμένου να έχει την ποιότητα και τη λειτουργία που ήθελε και χρειαζόταν. Ένα πράγμα που πάντα με εκπλήσσει στο πορνό εκείνης της εποχής είναι η πρωτόγονη φύση των σεξουαλικών παιχνιδιών. Είναι πάντα κακοσχεδιασμένα και κατασκευασμένα από πλαστικά που μοιάζουν με χοντρά και πρέπει να ήταν αδύνατο να καθαριστούν σωστά. Η πορεία της τεχνολογίας ήταν πολύ ευγενική στην καινοτομία των σεξουαλικών παιχνιδιών!
Ως ετεροφυλόφιλος τύπος, προφανώς δεν έχω ιδιαίτερη προσωπική γνώση για τις πραγματικές λεσβιακές σεξουαλικές πρακτικές. Όπως έλεγαν την εποχή του παππού μου, «Το μόνο που ξέρω είναι ό,τι είδα στις αστείες εφημερίδες». Επιπλέον, κάτι που ξέρω είναι ότι υπάρχει σαφής κίνδυνος να πάρεις εντυπώσεις από την πορνογραφία - μοντέρνα ή vintage - που φτιάχτηκε για άνδρες. Ένα από τα πράγματα που αγαπώ περισσότερο στην vintage πορνογραφία είναι η εικόνα που δίνει για τις σεξουαλικές πρακτικές και τις ερωτικές αντιλήψεις των προηγούμενων γενεών. Αλλά η πορνογραφία που φτιάχτηκε για το ανδρικό βλέμμα είναι πορνογραφία που τροφοδοτεί ανδρικές σεξουαλικές φαντασιώσεις για λεσβίες. Το πόση επικάλυψη μπορεί να υπάρχει με αυθεντικές λεσβιακές εμπειρίες στην ίδια εποχή είναι στην καλύτερη περίπτωση αβέβαιο.
Για μένα, όμως, δεν έχει σημασία. Πορνό σαν κι αυτό είναι ενδιαφέρον, ακόμα κι αν το μόνο που μας λέει είναι πώς οι άντρες φαντασιώνονταν λεσβίες εκείνη την εποχή. Τα πορνοπεριοδικά που αγόραζαν και πήγαιναν σε αυτά μας λένε πολλά γι' αυτό!
Είναι πιθανώς ασφαλές να πούμε ότι τεράστιες σκηνές λεσβιακών τρίοδων και υπερθερμασμένων σαπφικών οργίων από τοίχο σε τοίχο ονειρεύτηκαν ως επί το πλείστον άνδρες πορνογράφοι που ήθελαν να πουλήσουν περιοδικά. Αυτό που λίγα ξέρω (ή φαντάζομαι ότι ξέρω) για τη λεσβιακή σεξουαλικότητα είναι ότι οι λεσβίες είναι, αν μη τι άλλο, ελαφρώς πιο σεξουαλικά συντηρητικές από τα ετεροζεύγη. Δεν λέω ότι τα τρίδυμα καυλιάρης λεσβίες δεν είναι κάτι, απλώς λέω ότι είναι ίσως πιο σπάνια από ό,τι θα έκαναν να πιστέψουμε τα vintage «λεσβίες» περιοδικά πορνό.
Έχω επίσης την εντύπωση ότι πολλές λεσβίες δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα να σκηνοθετήσουν ένα τέλειο ομοίωμα ετεροφυλοφιλικού διεισδυτικού σεξ. Έχω γνωρίσει αρκετές που φαίνεται να βλέπουν τον λεσβιακό τρόπο ζωής ως απελευθέρωση από το πέος, όχι ως δικαιολογία για να το γιορτάσουν. Ακόμα και όταν φορούν δονητή, μπορεί - όπως η Μάριον - «να μην ενδιαφέρονται να το κάνουν βαθιά». Αυτό δημιουργεί άγχος στους άνδρες που θέλουν να πιστεύουν ότι οι γυναίκες δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς πέος και ότι οι λεσβίες πρέπει να το νοσταλγούν. Υποψιάζομαι ότι γι' αυτό βλέπουμε τόσο πολύ ανδρικό «λεσβιακό» πορνό που θέτει την «καυτή δράση με δονητή» στο επίκεντρο της φανταστικής λεσβιακής εμπειρίας . Η υποψία μου είναι ότι, στην πραγματικότητα, συμβαίνει κάπως λιγότερο.
