Κάμερα XXX-Ray: Porn Inside
Αν έχετε ποτέ αναρωτηθεί για μερικές από τις περίεργες στάσεις του σεξ στο πορνό, βοηθάει να θυμάστε την κάμερα. Η κάμερα δεν είναι μαγική. Πρέπει να μπορεί να δει τη δράση. Οι γλουτοί, τα πόδια, οι κοιλιές, ακόμη και τα βυζιά μπορούν να εμποδίσουν. Κάθε φορά που ένα ζευγάρι ερμηνευτές πορνό γαμάει, στην πραγματικότητα είναι σε ένα τρελό τρίο με έναν ηδονοβλεψία. Και ο ηδονογράφος πρέπει να δει!
Έτσι καταλήγεις με κάποιον φίλε πορνό να πηδάει με το ένα πόδι στο πάτωμα και το ένα στο τραπέζι του μπιλιάρδου. Είναι αθλητικό, αλλά όχι άνετο. Κανείς δεν θα το έκανε αν η κάμερα (πραγματικά, ο σκηνοθέτης) δεν επέμενε!
Υπάρχει μια σύμβαση σε ορισμένους τύπους πορνό κινουμένων σχεδίων γιαπωνέζικου χεντάι: το ένθετο πάνελ που δείχνει μια άποψη διατομής διείσδυσης. Μερικές φορές αυτό είναι για να το δείξουμε καλύτερα φετίχ όπως εσωτερικά χύσια ή τράχηλα.
Δεν γνωρίζω την ιστορία αυτού του είδους τέχνης, ούτε πολύ για το πολιτιστικό του πλαίσιο. Τείνω να πιστεύω, όμως, ότι προέρχεται πρώτα από τον κόσμο του manga. Αν δεν κάνω λάθος, είναι ουσιαστικά μια οπτική σύμβαση κόμικς που έχει μεταναστεύσει στον κόσμο του διαδικτυακού πορνό κινουμένων σχεδίων.
Μερικές φορές, υπάρχει ένα ασυνήθιστο παιχνίδι ή ένα τέρας ή ένα ζώο (όχι σε αυτήν την ανάρτηση, μην ανησυχείτε) ή ένα πλοκάμι-θηρίο στη σκηνή. Ίσως ο εν λόγω διεισδυτικός εξοπλισμός να είναι εξαιρετικά μεγάλος ή ασυνήθιστος. ο πίνακας διατομής επιτρέπει στον καλλιτέχνη να το δείξει αυτό.
Μερικές φορές, λοιπόν, ίσως είναι απλώς κάτι που κάνει ο καλλιτέχνης. Ξέρω ότι κάποιοι λένε ότι μας φέρνει όλους «πολύ κοντά» στη δράση. Ίσως δεν θέλετε να δείτε την απλοποιημένη αναπαράσταση του ecchi-boy των υφών μέσα σε έναν πρωκτό. Αλλά είναι ένας μεγάλος κόσμος φετίχ. Ούτε σε όλους αρέσει το πορνό, αλλά υπάρχουν πάντα πολλοί πελάτες.
Γιατί λειτουργεί αυτή η οπτική σύμβαση; Δεν είμαι τύπος κόμικ. Δεν μπορώ να σας πω γιατί λειτουργεί οπτικά ή καλλιτεχνικά. Αλλά ως πορνό, νομίζω ότι λειτουργεί εν μέρει επειδή ενισχύει την ιδέα ενός μεγάλου, μεγάλου, χαρούμενου κόκορα. Ανεξάρτητα από την οπτική γωνία που επιλέγει ένας καλλιτέχνης, υπάρχουν όρια σε αυτό που μπορεί να δει. Εάν ο κόκορας (ή οτιδήποτε άλλο) διαπερνά, αυτό το μέρος είναι κρυμμένο. Αν δεν είναι διεισδυτικό, είναι ίσως πιο δύσκολο για τους κυριολεκτικούς θεατές να φανταστούν την αίσθηση της διείσδυσης. Λύση: το ένθετο πάνελ! Η εξωτερική όψη και η εσωτερική όψη ισοδυναμούν με τα καλύτερα και των δύο κόσμων, σωστά;
Πιστεύω ότι η αγαπημένη μου χρήση της εσωτερικής διατομής στην πορνογραφική τέχνη είναι όταν ο καλλιτέχνης τη χρησιμοποιεί για να εγκαταλείψει τελείως κάθε ανάγκη να δείξει κόκορα στην κύρια προβολή. Αντιμετωπίστε το, παιδιά, έχετε μεγαλώσει σε μια δίαιτα με πορνογραφικές προβολές, στην οποία, τις περισσότερες φορές, ο πετεινός υποχρησιμοποιείται. Κάποιος ανδρικός πορνοστάρ ξεφεύγει, αλλά ποτέ δεν ξεπερνά το 60%. Γιατί; Γιατί ο σκηνοθέτης επιμένει να μπορεί πάντα να βλέπει έστω και λίγο από τον κόκορα. Blowjobs, ναι, αλλά βαθύ λαιμό σπάνια και συνοπτικά (συγκριτικά μιλώντας). Ο σκηνοθέτης φωνάζει: «Κανείς δεν θέλει να τη δει να σπρώχνει τις πύλες του με τη μύτη της!» Το τελικό αποτέλεσμα είναι πολύ μισό πορνό γαμημένο. Γι' αυτό μου αρέσει να βλέπω έναν καλλιτέχνη του οποίου τα θέματα είναι βαθιά και πλήρως ωθημένα. Εάν ο πίνακας διατομής το κάνει αυτό δυνατό, είμαι υπέρ!
