انجمن از بسیاری از ملل

با سلام خدمت دوستان پورن کسانی از ما که از قبل از اختراع اینترنت یا حتی از قبل از اختراع دستگاه تماشای نوار ویدئویی خانگی مشغول خرید، مشاهده، جمع آوری و لذت بردن از پورنوگرافی بوده ایم، مدت هاست متوجه شده ایم که همه کشورها زمانی که نوبت به تولید و صادرات پورنوگرافی برای سرگرمی جهانی ما می‌رسد، برابر هستند. اما آیا تا به حال فکر کرده اید که چرا این همه نابرابری وجود دارد؟

رتبه بندی کشورهای تولید کننده پورنو در جهان تقریباً به این صورت است:

1. ایالات متحده
2. ژاپن (احتمالاً باید شماره 1 باشد)
3. مناطق مختلف اروپا
4. انگلستان
5. همچنین کشورهایی که اداره می شوند
6. هر کس دیگری (به هیچ وجه تولید تجاری / صادراتی ندارد)

مجموعه ای از عوامل حقوقی و فرهنگی پیچیده وجود دارد که همه تفاوت ها را توضیح می دهد، و هر چه به یک کشور نگاه کنید، اوضاع پیچیده تر می شود. اما دلایل معمولاً به سانسور قانونی و احتیاط فرهنگی/مذهبی خلاصه می‌شود، که همیشه با هم همپوشانی ندارند، حتی اگر معمولاً این روش شرط‌بندی باشد.

برای مثال، ایالات متحده سابقه طولانی در سانسور فیلم‌های مستهجن دارد؛ اگرچه پیگردهای قانونی به دلیل مستهجن بودن در قرن بیست و یکم بسیار نادر شده است، اما علیه تولیدکنندگان فیلم‌های مستهجن که بیش از حد افراطی یا خشونت‌آمیز تلقی می‌شوند، اعمال شده است که منجر به تعدیل تا حدودی قابل مشاهده سطح تولید فیلم‌های BDSM و فیلم‌های پورنوگرافی گونزو در ایالات متحده شده است. همچنین، تولید فیلم‌های پورنو در ایالات متحده در چند ایالت لیبرال مانند کالیفرنیا متمرکز است که قوانین و دادستان‌های محلی نسبتاً سهل‌گیر هستند.

از نظر تاریخی، در نیمه دوم قرن بیستم بدترین پورن موجود در ایالات متحده از دانمارک، سوئد، آلمان و سایر نقاط اروپای شمالی می آمد، جایی که قوانین (ظاهراً) راحت تر از هر جای ایالات متحده بود. تا حد زیادی شناخته‌شده‌ترین آثار «Color Climax» و «Swedish Erotica» بودند، اما آنها به سختی تنها بودند. مجلات و فیلم های پورنو اروپایی "XXX" و فیلم های BDSM آلمانی (حداقل تا آنجایی که خریداران آمریکایی از آن مطلع بودند) واضح ترین در جهان بودند.

انگلستان به خاطر دهه‌ها تولید مجلات و ویدیوهای فتیش نه چندان صریح در سراسر نقشه، از شلاق‌زنی گرفته تا لاستیک، چرم، تنقیه، سلطه زنانه، فتیش پا، بازی با اسب و بسیاری موارد دیگر، مورد توجه و تقدیر قرار گرفته است. پورن بریتانیایی که همیشه درگیر پیگرد قانونی به دلیل فتیش پا بوده، هرگز به خاطر صراحت زیاد شناخته نشده است؛ اما در زمینه تنوع فتیش ، بریتانیایی‌ها فقط از ژاپنی‌ها شکست خورده‌اند. به طرز عجیبی، استرالیایی‌ها و کانادایی‌ها هرگز پورن قابل ذکری تولید (یا حداقل صادر) نکرده‌اند.

در اواخر دهه 1980، هنگامی که مجموعه داران انیمه و مانگا شروع به باز کردن کانال های تجاری در سراسر اقیانوس آرام بین ژاپن و (بیشتر) کالیفرنیا کردند، در آگاهی مصرف کنندگان پورن آمریکایی آشکار شد که یک جهان کامل از پورن های ژاپنی عمیقا گره خورده وجود دارد که در پشت این فیلم مدفون شده است. موانع زبانی و فرهنگی و تجاری و جغرافیایی. BDSM به اندازه هر چیزی که تا به حال در یک باشگاه چرمی برلین دیده شده است، هر نوع انحراف و پیچیدگی که یک فرهنگ مبتنی بر شرم می تواند تصور کند، کاسبلی و فتیش پورن از هر نوع قابل تصور و از انواع مختلفی که قبلاً در خارج از ژاپن تصور نمی شد. مطمئناً، در ابتدا بیشتر شایعه و کنایه بود، اما از آنجایی که اینترنت واقعاً موانع نهایی را در اواخر دهه 1990 باز کرد، حقیقت با تمام شکوه و عظمت ناهموارش در صحنه جهانی منفجر شد:

همیشه آنجا بوده ؛ پورن‌های قدیمی ژاپنی واقعاً چیز خاصی هستند. اینها افرادی هستند که پورن شاخک‌دار را در قرن هفدهم میلادی اختراع کردند!

همچنین می‌توانید به هر شماره تصادفی از باشگاه کیتان از دهه ۱۹۵۰ میلادی مراجعه کنید:

از آنجا به بعد، منابع جهانی پورنوگرافی به سرعت کاهش می یابد. چند کشور مانند تایلند به‌خاطر پورن‌های تراجنسیتی‌شان شناخته می‌شوند، و در واقع مقادیر کمی پورن از تعداد انگشت شماری از کشورها در سراسر آسیا فرار می‌کنند. مقداری مواد نسبتاً رام از مکزیک و برزیل، کمی بیشتر از اسپانیا، و کمی از آفریقای جنوبی وجود دارد. به طور کلی، به نظر می رسد که در کشورهای جنوب اروپا و آمریکای جنوبی که کلیسای کاتولیک از نظر تاریخی مسلط بوده است، تولید پورن در هر مقیاس صریح و تجاری هرگز ممکن یا عملی نبوده است. و در اکثر کشورهای مسلمان ظاهراً کاملاً غیرممکن و/یا غیرقابل تصور است.

اروپای شرقی یک مورد خاص بود. کمونیسم به سبک شوروی، به دلایل ایدئولوژیکی که هرگز برای من روشن نبود، به طرز فوق‌العاده‌ای خشک و محافظه‌کارانه بود؛ هیچ‌وقت هیچ پورن شوروی‌ای برای صحبت کردن وجود نداشت، و از هیچ یک از کشورهای اروپای شرقی «پشت پرده آهنین» هم چیز زیادی در مورد آن وجود نداشت. (به نظر می‌رسد چین سرخ نیز تا حد زیادی عاری از پورن بوده است؛ اکنون پورن‌های چینی زیادی در اینترنت وجود دارد، اما اعتراف می‌کنم که تقریباً از محل تولید آن، در میان بخش‌های متعدد فرهنگ چینی‌زبان در سراسر جهان، بی‌اطلاع هستم.) اما پس از سقوط اتحاد جماهیر شوروی، انفجاری از خلاقیت پورنوگرافی در سراسر اروپای شرقی و در خود روسیه رخ داد. ترکیب اقتصاد ضعیف و مدل‌های زیبای اسلاو، رونق مینی پورن را ایجاد کرد. اما هیچ سنتی از خلاقیت پورنوگرافی وجود نداشت، و به خصوص در BDSM، برخی از تولیدات به طرز خنده‌داری بد بودند، به خصوص مدل‌ها «علاقه‌ای به آن نداشتند». با گذشت زمان، مهارت‌های تولید در چند کشور بهبود یافته است و برخی از پورن‌های بسیار خوب همچنان در جریان هستند. اما در کشورهای دیگر (از جمله روسیه) به نظر می‌رسد تولید پورن دوباره متوقف شده است. حدس می‌زنم که این موضوع به بازگشت حکومت‌های اقتدارگرا در اتحاد با مذهب ارتدکس مربوط باشد، اما فقط حدس می‌زنم؛ تنها چیزی که با اطمینان می‌دانم این است که دیگر مانند دوازده سال پیش، شاهد تولید فیلم‌های پورنوی تجاری زیادی از استودیوهای مسکو و سن پترزبورگ نیستم.

متشکرم که در این تور گرداب از منابع پورنوگرافی جهان همراه من بودید!