สื่อลามกจากหลายประเทศ

สวัสดีเพื่อนผู้รักหนังโป๊! พวกเราที่ซื้อ ชม สะสม และเพลิดเพลินกับหนังโป๊มาตั้งแต่ก่อนที่จะมีการประดิษฐ์อินเทอร์เน็ต หรือแม้กระทั่ง (อึ๊ก) ตั้งแต่ก่อนที่จะมีการประดิษฐ์เครื่องเล่นเทปวิดีโอสำหรับดูที่บ้าน คงจะสังเกตเห็นมานานแล้วว่าไม่ใช่ทุกประเทศจะเท่าเทียมกันเมื่อต้องผลิตและส่งออกหนังโป๊เพื่อความบันเทิงระดับโลก แต่คุณเคยสงสัยไหมว่าทำไมถึงมีความแตกต่างกันมากขนาดนี้?

อันดับของประเทศผู้ผลิตสื่อลามกทั่วโลกมีดังนี้:

1. ประเทศสหรัฐอเมริกา
2. ญี่ปุ่น (น่าจะเป็นอันดับ 1)
3. ส่วนต่างๆของยุโรป
4. ประเทศอังกฤษ
5. ประเทศที่ดำเนินการด้วย
6. คนอื่น ๆ (ไม่มีการผลิตเชิงพาณิชย์ / ส่งออกเลย)

มีปัจจัยทางกฎหมายและวัฒนธรรมที่ซับซ้อนมากมายที่อธิบายความแตกต่างทั้งหมด และยิ่งคุณพิจารณาประเทศใดประเทศหนึ่งอย่างใกล้ชิด สิ่งต่างๆ ก็จะยิ่งซับซ้อนมากขึ้น แต่โดยทั่วไป เหตุผลมักจะสรุปได้ว่าเป็นการเซ็นเซอร์ทางกฎหมายและความเคร่งครัดทางวัฒนธรรม/ศาสนา ซึ่งไม่ได้ทับซ้อนกันเสมอไป แม้ว่านั่นจะเป็นวิธีการเดิมพันโดยทั่วไปก็ตาม

ตัวอย่างเช่น สหรัฐอเมริกามีประวัติศาสตร์การเซ็นเซอร์สื่อลามกอนาจารมายาวนาน แม้ว่าการดำเนินคดีในสหรัฐฯ เกี่ยวกับสื่อลามกอนาจารจะค่อนข้างหายากในศตวรรษที่ 21 แต่กลับมีการฟ้องร้องผู้ผลิตสื่อลามกอนาจารที่ถือว่ารุนแรงเกินไปหรือรุนแรงเกินไป ส่งผลให้ระดับของ BDSM และสื่อลามกอนาจารประเภทกอนโซที่ผลิตในสหรัฐอเมริกาลดลงอย่างเห็นได้ชัด นอกจากนี้ การผลิตสื่อลามกอนาจารในสหรัฐอเมริกายังเกิดขึ้นบ่อยมาก ประเทศสหรัฐอเมริกา กระจุกตัวอยู่ในรัฐเสรีนิยมส่วนใหญ่ไม่กี่รัฐเช่นแคลิฟอร์เนียซึ่งกฎหมายท้องถิ่นและอัยการค่อนข้างอนุญาต

หากพิจารณาจากประวัติศาสตร์ ในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 20 สื่อลามกอนาจารที่หยาบคายที่สุดในสหรัฐอเมริกามาจากเดนมาร์ก สวีเดน เยอรมนี และที่อื่นๆ ในยุโรปตอนเหนือ ซึ่งกฎหมายนั้น (เห็นได้ชัดว่า) ผ่อนปรนมากกว่าที่ใดๆ ในสหรัฐอเมริกา สิ่งพิมพ์ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคือ “Color Climax” และ “Swedish Erotica” แต่ก็ไม่ใช่เพียงสองสิ่งพิมพ์นี้เท่านั้น นิตยสารและภาพยนตร์ลามก “XXX” ของยุโรปและภาพยนตร์ BDSM ของเยอรมันเป็น (อย่างน้อยเท่าที่ผู้ซื้อในสหรัฐฯ ทราบ) ที่มีเนื้อหาลามกอนาจารมากที่สุดในโลก

อังกฤษได้รับการกล่าวขวัญถึงอย่างมีเกียรติในหลายทศวรรษจากการผลิตนิตยสารและวิดีโอเกี่ยวกับเรื่องเพศที่ไม่โจ่งแจ้งมากนัก ซึ่งมีเนื้อหาครอบคลุมตั้งแต่การเฆี่ยนตี การใส่ยาง การใส่หนัง การสวนล้าง การครอบงำของผู้หญิง การหลงใหลในเท้า การเล่นม้าแคระ และอื่นๆ อีกมากมาย สื่อลามกอนาจารของอังกฤษไม่เคยเป็นที่รู้จักในเรื่องความโจ่งแจ้งมากนัก แต่สำหรับ เครื่องรางหลากหลายชาวอังกฤษเป็นฝ่ายแพ้ญี่ปุ่นเท่านั้น แปลกตรงที่ออสเตรเลียและแคนาดาไม่เคยผลิต (หรืออย่างน้อยก็ไม่เคยส่งออก) สื่อลามกอนาจารที่น่ากล่าวถึงเลย

ในช่วงปลายทศวรรษ 1980 เมื่อนักสะสมอนิเมะและมังงะเริ่มเปิดช่องทางการค้าข้ามมหาสมุทรแปซิฟิกระหว่างญี่ปุ่นและแคลิฟอร์เนีย (ส่วนใหญ่) ผู้บริโภคหนังโป๊ชาวอเมริกันเริ่มตระหนักได้ว่ามีหนังโป๊ญี่ปุ่นสุดหื่นซ่อนเร้นอยู่มากมายภายใต้อุปสรรคด้านภาษา วัฒนธรรม การค้า และภูมิศาสตร์ BDSM สุดหื่นที่เคยเห็นในคลับหนังในเบอร์ลิน ความวิปริตและความหื่นทุกประเภทที่วัฒนธรรมที่เน้นความละอายสามารถจินตนาการได้ คอสเพลย์และหนังโป๊แบบเฟทิชทุกประเภทที่จินตนาการได้และหลายประเภทที่ไม่เคยจินตนาการได้นอกประเทศญี่ปุ่น แน่นอนว่าในตอนแรกเป็นเพียงข่าวลือและการเหน็บแนม แต่เมื่ออินเทอร์เน็ตทำลายอุปสรรคสุดท้ายในช่วงปลายทศวรรษ 1990 ความจริงอันแสนหื่นก็ระเบิดขึ้นบนเวทีโลก:

มันเป็น เสมอ หนังโป๊ญี่ปุ่นแบบวินเทจกำลังเป็นที่นิยมอย่างมาก พวกเขาคือผู้คิดค้นหนังโป๊หนวดปลาหมึกในศตวรรษที่ 17 นี่เอง!

ดูปัญหาแบบสุ่มของ กิตานคลับ ย้อนหลังไปถึงปี 1950:

ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา แหล่งที่มาของสื่อลามกอนาจารทั่วโลกก็ลดลงอย่างรวดเร็ว ประเทศบางประเทศ เช่น ประเทศไทย ขึ้นชื่อเรื่องสื่อลามกอนาจารสำหรับบุคคลข้ามเพศ และสื่อลามกอนาจารจำนวนเล็กน้อยก็หลุดออกจากประเทศต่างๆ จำนวนมากในเอเชีย มีสื่อลามกอนาจารจำนวนเล็กน้อยจากเม็กซิโกและบราซิล สเปนอีกเล็กน้อย และแอฟริกาใต้เล็กน้อย เมื่อพิจารณาโดยรวมแล้ว ดูเหมือนว่าในประเทศทางตอนใต้ของยุโรปและอเมริกาใต้ ซึ่งคริสตจักรนิกายโรมันคาธอลิกมีอำนาจเหนือมาโดยตลอด การผลิตสื่อลามกอนาจารในระดับที่เปิดเผยและเชิงพาณิชย์ไม่เคยเป็นไปได้หรือทำได้จริงเลย และในประเทศมุสลิมส่วนใหญ่ ดูเหมือนว่าเป็นไปไม่ได้โดยสิ้นเชิงและ/หรือคิดไม่ถึง

ยุโรปตะวันออกเป็นกรณีพิเศษ ลัทธิคอมมิวนิสต์แบบโซเวียตนั้นถือเป็นลัทธิที่เคร่งครัดมากด้วยเหตุผลทางอุดมการณ์ซึ่งฉันไม่เคยเข้าใจมาก่อน ไม่เคยมีหนังโป๊โซเวียตเลย และไม่ค่อยมีหนังโป๊จากประเทศในยุโรปตะวันออกที่ “อยู่เบื้องหลังม่านเหล็ก” เลย (จีนแดงก็ดูเหมือนจะไม่มีหนังโป๊เป็นส่วนใหญ่เช่นกัน ตอนนี้มีหนังโป๊ภาษาจีนมากมายบนอินเทอร์เน็ต แต่ฉันยอมรับว่าฉันแทบไม่รู้เลยว่าหนังโป๊เหล่านี้ผลิตขึ้นที่ไหน ท่ามกลางวัฒนธรรมที่พูดภาษาจีนซึ่งแผ่ขยายไปทั่วโลก) แต่หลังจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ก็มีการสร้างสรรค์หนังโป๊ขึ้นอย่างมากมายทั่วทั้งยุโรปตะวันออกและในรัสเซียโดยเฉพาะ เศรษฐกิจที่อ่อนแอและนางแบบชาวสลาฟที่สวยงามทำให้เกิดหนังโป๊แบบบูมเล็กๆ แต่ก็ไม่มี ประเพณี ของความคิดสร้างสรรค์ด้านสื่อลามกอนาจาร โดยเฉพาะอย่างยิ่งใน BDSM การผลิตบางส่วนนั้นแย่จนน่าหัวเราะ โดยเฉพาะนางแบบที่ "ไม่อินกับมัน" เมื่อเวลาผ่านไป ทักษะการผลิตก็พัฒนาขึ้นในบางประเทศ และสื่อลามกอนาจารที่ดีบางเรื่องก็ยังคงหลั่งไหลเข้ามา แต่ในประเทศอื่นๆ (รวมถึงรัสเซีย) การผลิตสื่อลามกอนาจารดูเหมือนจะแห้งเหือดลงอีกครั้ง ฉันเดาว่านี่อาจเกี่ยวข้องกับการกลับมาของรัฐบาลเผด็จการที่ร่วมมือกับศาสนาออร์โธดอกซ์ แต่ฉันก็แค่เดาเท่านั้น สิ่งที่ฉันรู้แน่ชัดก็คือ ฉันไม่ค่อยเห็นสื่อลามกอนาจารเชิงพาณิชย์ไหลออกมาจากสตูดิโอในมอสโกวและเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กเหมือนเมื่อสิบสองปีก่อนอีกต่อไป

ขอขอบคุณที่มาร่วมทัวร์ชมแหล่งที่มาของภาพอนาจารของโลกกับฉัน!