หนังโป๊ Orientalist: Harems And Slave Girls
เมื่อหลายเดือนก่อนผมเคยเขียนบทความใน VPornBlogเกี่ยวกับการรุกรานอันโหดร้ายของชาวไวกิ้งที่เกิดขึ้นมาหลายศตวรรษ ผมอ้างว่าชาวไวกิ้งได้ทำร้ายจินตนาการทางเพศของชาวยุโรปอย่างรุนแรง จนร่องรอยเหล่านั้นยังคงปรากฏให้เห็นในภาพยนตร์โป๊สมัยใหม่ วันนี้เป้าหมายของผมคือการเสนอว่าทางตอนใต้และตะวันออก ความขัดแย้งอันเจ็บปวดกับชาวเติร์กออตโตมันและโจรสลัดชาวมัวร์ นักรบ และผู้ค้าทาส ที่เกิดขึ้นมาหลายศตวรรษเช่นกัน ได้สร้างแนวภาพยนตร์โป๊ในศตวรรษที่ 19 ที่เราเรียกกันว่าศิลปะแบบตะวันออกนิยม
ในศตวรรษที่ 19 เมื่อเรือกลไฟทำให้การเดินทางเป็นที่นิยมและราคาถูกสำหรับศิลปินที่ทำงาน พวกเขาจึงเริ่มเดินทางไปยังแอฟริกาเหนือและตะวันออกกลางกันอย่างมากมาย พวกเขาไปเยือนเมืองต่างๆ ของ "ตะวันออก" ทั้งซากปรักหักพังโบราณและอาคารเก่าแก่ที่ยังคงมีชีวิตชีวา พวกเขาได้พิจารณาอย่างใกล้ชิดถึงมรดกที่สูญหายไปของครึ่งตะวันออกของจักรวรรดิโรมันที่แตกสลาย การพิชิตอันเจ็บปวดโดยชาวเติร์กออตโตมัน พลังทางวัฒนธรรมที่ยั่งยืนของคอนสแตนติโนเปิลและความแตกต่างอย่างสิ้นเชิงจากความเป็นยุโรป!
โชคดีสำหรับเราที่พวกเขาพบว่ามันเซ็กซี่อย่างเหลือเชื่อดังนั้นพวกเขาจึงเริ่มสร้างสรรค์ภาพวาดที่ฉูดฉาดมากมายบนผืนผ้าใบขนาดใหญ่ ภาพคนเปลือยกายในห้องอาบน้ำสาธารณะ ฉากฮาเร็ม ทาสที่ถูกประมูลขายในที่สาธารณะ คนเป่าปี่เรียกงู นักเต้นระบำหน้าท้อง และความแปลกใหม่ทุกรูปแบบที่เน้นเรือนร่างและเครื่องประดับเท่าที่จะจินตนาการได้ ถ้ามีผิวหนังและเครื่องประดับ พวกเขาก็จะวาดมัน! ไม่มีค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมสำหรับนัยยะแฝงของการพิชิต การยอมจำนน การครอบงำ การเชื่อฟัง อำนาจ หรือความไร้หนทาง
ปัจจุบันเราเรียกงานจิตรกรรมอนาจารที่เฟื่องฟูนี้ว่า "งานศิลป์แนวตะวันออก" แต่ในยุคนั้น งานศิลป์แนวนี้กลับกลายเป็นเพียงงานโป๊เปลือยที่ขายง่ายเท่านั้น ภาพวาดที่อนาจารเหล่านี้ได้ท้าทายจุดยืนทางวัฒนธรรมของผู้ชมชาวยุโรป ในยุคที่งานศิลปะที่เน้นเรื่องอารมณ์ความรู้สึกอย่างแรงกล้าในบริบทของยุโรปมักเป็นสิ่งต้องห้าม แต่ศิลปะแนวตะวันออกกลับได้รับการยกเว้น เหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น อาจเป็นเพราะความแปลกใหม่ หรืออาจเป็นเพราะอคติทางวัฒนธรรม หรืออาจเป็นทั้งสองอย่างผสมกัน
ให้ฉันอธิบายว่าฉันหมายถึงอะไร ในสหรัฐอเมริกา National Geographic เคยขายนิตยสารที่มีผู้หญิงแอฟริกันเปลือยท่อนบนในกระโปรงหญ้าให้กับสาธารณชนชาวอเมริกันที่รอบคอบเนื่องจาก (ก) ผู้หญิงแอฟริกันมาจากวัฒนธรรมที่แปลกใหม่โดยที่การเปลือยท่อนบนเป็น“ เรื่องปกติ” และ (ข) การเผยแพร่ภาพถ่ายนั้น ข้อความย่อยเกี่ยวกับการเหยียดสีผิวที่ชัดเจนว่าผู้หญิงแอฟริกันไม่ใช่คนจริงๆ ในทำนองเดียวกันภาพวาดของชาวตะวันออกในยุโรปนำเสนอความเย้ายวนในบริบททางวัฒนธรรมที่จินตนาการหรือเพ้อฝันซึ่งผิวหนังที่เปลือยเปล่าเป็นเรื่องปกติ หรือถ้าไม่ปกติอย่างน้อยก็ถูกพิสูจน์ด้วยบริบทการผจญภัยที่น่ากลัวเช่นฮาเร็มหรือตลาดค้าทาส และไม่ว่าจะด้วยวิธีใดราคะต้องห้ามก็มาพร้อมกับความซับซ้อนที่เหนือกว่าทางวัฒนธรรมที่ทำให้ผู้ชมมั่นใจได้ว่าวัฒนธรรม“ ตะวันออก” นั้นค่อนข้างด้อยกว่า ดังนั้นภาพเปลือยและราคะจึงไม่ "นับ" - คุณสามารถซื้อภาพวาดเหล่านี้ได้โดยไม่ต้องตำหนิ
มันก็ได้ผลเหมือนกัน ภาพวาดแนวตะวันออกที่มีภาพเปลือยจำนวนมากขายได้ดีเหมือนเค้กทั่วทวีปยุโรป ส่งผลให้ศิลปินมีเหรียญทองไหลเข้ามาในกระเป๋าอย่างไม่สิ้นสุด
ในปัจจุบัน นักวิชาการและปัญญาชนต่างเยาะเย้ยสิ่งเหล่านี้ มันคือขยะสังคมชายเป็นใหญ่ที่ปกครองโดยจักรวรรดินิยม ลองถามใครก็ได้ที่รู้วิธีใช้ศัพท์แสงประเภทนี้ดูสิ แล้วพวกเขาจะบอกคุณอย่างร่าเริงว่ามันไม่ใช่ศิลปะชั้นสูงอย่างแน่นอน ไม่ใช่ความน่ากลัว
ในทางกลับกัน หากคุณสามารถหาพิพิธภัณฑ์ที่ยังคงจัดแสดงงานเหล่านี้อยู่ได้ ให้สังเกตผู้คนที่เดินผ่านไปมา พื้นบริเวณที่จัดแสดงงานเหล่านี้สึกหรอไปมาก ผู้คนต่างชื่นชอบงานประเภทนี้ แม้จะผ่านไปกว่าร้อยปีแล้ว แต่งานประเภทนี้ก็ยังคงมีความลามก อนาจาร และสนุกสนานอยู่ ถือว่าดูธรรมดาเมื่อเทียบกับมาตรฐานงานโป๊สมัยใหม่ แต่ก็ไม่เลวทีเดียวเมื่อพิจารณาตามมาตรฐานของยุคนั้น
