เลสเบี้ยนและสายรัดของพวกเขา
มนุษย์ประดิษฐ์ดิลโด้มาอย่างน้อยสามหมื่นปีแล้ว เรามีวรรณกรรมกรีกจาก 2300 ปีก่อนที่กล่าวถึงผู้หญิงรวมกลุ่มกันไปซื้อดิลโด้ เราไม่รู้แน่ชัดว่าผู้หญิงเริ่มใช้ดิลโด้รัดหว่างขาเพื่อความสุขทางเพศโดยไม่ต้องมีผู้ชายเมื่อไหร่ แต่ฉันเดาว่ามันเกิดขึ้นเมื่อหลายพันปีก่อน นี่คือเทคโนโลยีแห่งความสุขที่เก่าแก่มาก!
ฉันเองได้รู้จักแนวคิดเรื่องเซ็กส์เลสเบี้ยนโดยใช้ดิลโด้แบบรัดเอวเป็นครั้งแรกจาก หนังสือ My Secret Gardenซึ่งเป็นหนังสือเปิดเผยเรื่องราวทางเพศที่น่าตกใจในปี 1973 ที่ผู้เขียน แนนซี ฟรายเดย์ รวบรวมโดยการสัมภาษณ์แบบมานุษยวิทยามากมาย เห็นได้ชัดว่าการพูดถึงจินตนาการทางเพศนั้นยากหากไม่เปิดเผยเรื่องการปฏิบัติทางเพศที่แท้จริงของตัวเองไปด้วย ฉันพูดเช่นนี้เพราะMy Secret Gardenเต็มไปด้วยผู้หญิงที่บรรยายถึงสิ่งที่พวกเธอทำบนเตียงในสมัยนั้น เพื่อเป็นบริบทในการพูดคุยเกี่ยวกับจินตนาการทางเพศของพวกเธอ นี่คือเลสเบี้ยนแบบบัตช์ที่ชื่อแมเรียน พูดถึงวิธีที่เธอใช้ดิลโด้แบบรัดเอว:
ฉันมีสายรัดชนิดหนึ่ง มันไปรอบเอวของฉันและขึ้นไปบนไหล่ของฉันข้ามไปด้านหลังแล้วลงไปที่ใต้ตูดของฉันและกลับมาที่เข็มขัดอีกครั้ง ฉันมีเครื่องทำรองเท้าแตะสำหรับฉัน ดังนั้นดิลโด้จึงถูกยึดลงต่ำและเข้าที่จริงๆ ฉันหมายความว่ามันแข็ง
ดูสิคุณคุยกับผู้ชายคนไหนและสิ่งแรกที่เขาอยากรู้เขาทำให้ผู้หญิงมาหรือเปล่า? นั่นคือเครื่องหมายแห่งความเข้มแข็งของพวกเขา นั่นคือสิ่งที่พวกเขากังวล แต่ฉันกับดิลโด้ฉันสามารถทำให้ผู้หญิงคนไหนมาได้ทุกครั้ง เป็นชีววิทยาง่ายๆ ผู้ชายมีธุรกิจนี้เขาไม่เข้าใจด้วยซ้ำ เพื่อเข้าไปข้างใน เพื่อปลูกเมล็ด นั่นคือชีววิทยา โอเคฉันบุทช์ฉันก็เป็นผู้หญิงด้วย ฉันเข้าใจ clit ฉันไม่ได้อยากจะเข้าไปลึกในผู้หญิง บางทีฉันอาจจะแข่งขันกับผู้ชาย หรือบางทีฉันอาจจะไม่อยากให้แค่ชีววิทยา แต่ฉันไม่สนใจที่จะเข้าไปลึก ๆ ฉันรู้เกี่ยวกับตัวเองและฉันไม่เคยลืมว่าความแซ่บอยู่ตรงไหน
สังเกตว่า Marion ต้องออกแบบสายรัดด้วยตัวเองและสั่งทำพิเศษเพื่อให้ได้คุณภาพและฟังก์ชันตามที่เธอต้องการและจำเป็น สิ่งหนึ่งที่ทำให้ฉันประหลาดใจเสมอในหนังโป๊ในยุคนั้นคือธรรมชาติของของเล่นทางเพศที่ล้าสมัย ของเล่นทางเพศมักได้รับการออกแบบมาไม่ดีและทำจากพลาสติกที่ดูไม่สวยงามซึ่งคงเป็นไปไม่ได้ที่จะทำความสะอาดอย่างถูกต้อง เทคโนโลยีได้ก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่หยุดยั้งเพื่อสร้างสรรค์นวัตกรรมของเล่นทางเพศ!
ในฐานะผู้ชายแท้คนหนึ่ง แน่นอนว่าผมไม่มีความเข้าใจเชิงลึกเกี่ยวกับเรื่องเพศสัมพันธ์ของเลสเบี้ยนมากนัก อย่างที่คนสมัยปู่ผมเคยพูดกันว่า “ผมรู้แต่สิ่งที่เห็นในหนังสือการ์ตูน” ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่ผมรู้ก็คือ มันมีความอันตรายอย่างมากในการนำเอาความคิดหรือความเชื่อจากหนังโป๊ ไม่ว่าจะเป็นหนังโป๊สมัยใหม่หรือเก่า ที่ทำขึ้นมาเพื่อผู้ชาย สิ่งหนึ่งที่ผมชอบมากที่สุดเกี่ยวกับหนังโป๊เก่าๆ ก็คือ มันให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับเรื่องเพศสัมพันธ์และความคิดทางด้านกามารมณ์ของคนรุ่นก่อนๆ แต่หนังโป๊ที่ทำขึ้นมาเพื่อผู้ชายนั้น ก็คือหนังโป๊ที่สนองจินตนาการทางเพศของผู้ชายเกี่ยวกับเลสเบี้ยน จึงไม่แน่ใจนักว่าจะมีส่วนไหนที่ตรงกับประสบการณ์ของเลสเบี้ยนจริงๆ ในยุคเดียวกันมากน้อยแค่ไหน
สำหรับฉันแล้ว มันไม่สำคัญหรอก หนังโป๊แบบนี้มันน่าสนใจ แม้ว่ามันจะบอกเราแค่ว่าผู้ชายในสมัยนั้นจินตนาการถึงเลสเบี้ยนกันอย่างไร นิตยสารโป๊ที่พวกเขาซื้อและช่วยตัวเองนั้นบอกอะไรเราได้มากมายเกี่ยวกับเรื่องนั้น!
อาจกล่าวได้อย่างปลอดภัยว่าฉากลามกของเลสเบี้ยนสามคนและงานเลี้ยงสำส่อนทางเพศแบบเลสเบี้ยนที่เร่าร้อนจนเกินไปนั้นส่วนใหญ่เป็นความคิดของผู้ผลิตสื่อลามกชายที่ต้องการขายนิตยสาร สิ่งเล็กน้อยที่ฉันรู้ (หรือจินตนาการว่าฉันรู้) เกี่ยวกับเรื่องเพศของเลสเบี้ยนก็คือว่าเลสเบี้ยนนั้นค่อนข้างอนุรักษ์นิยมทางเพศมากกว่าคู่รักต่างเพศเล็กน้อย ฉันไม่ได้บอกว่าการมีเลสเบี้ยนสามคนที่หื่นกระหายไม่ใช่เรื่องปกติ ฉันแค่บอกว่าการมีเลสเบี้ยนสามคนนั้นอาจไม่บ่อยเท่ากับที่นิตยสารสื่อลามก "เลสเบี้ยน" รุ่นเก่าทำให้เราเชื่อ
ฉันก็มีความคิดเหมือนกันว่า เลสเบี้ยนหลายคนไม่ได้สนใจที่จะสร้างภาพจำลองที่สมบูรณ์แบบของการมีเพศสัมพันธ์แบบชายหญิงสักเท่าไหร่ ฉันเคยเจอหลายคนที่ดูเหมือนจะมองว่าวิถีชีวิตแบบเลสเบี้ยนเป็นการปลดปล่อยจากอวัยวะเพศชาย ไม่ใช่ข้ออ้างที่จะเฉลิมฉลองมัน แม้แต่ตอนที่พวกเธอใช้ดิลโด พวกเธอก็อาจจะ—เหมือนกับแมเรียน—“ไม่สนใจว่าจะสอดเข้าไปลึกแค่ไหน” สิ่งนี้สร้างความวิตกกังวลให้กับผู้ชายที่อยากคิดว่าผู้หญิงอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีอวัยวะเพศชาย และเลสเบี้ยนต้องคิดถึงมัน ฉันสงสัยว่านั่นเป็นเหตุผลที่เราเห็นหนังโป๊ “เลสเบี้ยน” ที่ผู้ชายทำมากมาย ซึ่งเน้น “การใช้ดิลโดอย่างเร้าใจ” เป็นศูนย์กลางของประสบการณ์เลสเบี้ยน ที่จินตนาการไว้ ฉันสงสัยว่าในความเป็นจริงแล้ว เรื่องแบบนั้นอาจเกิดขึ้นน้อยกว่านั้น
